[Annotatie]: De zaden van het verleden zijn de bloemen voor morgen Vertrap ze dus niet anders zal je nooit weten of en hoe ze zullen bloeien[Flaptekst]: Het leven is een dwaaltocht. Je begint eraan, maar weet niet hoe het eindigt. Ieder mens krijgt in zijn/haar leven met pijn te maken. Angst, onzekerheid, twijfel, verdriet. Velen grijpen helaas naar bestrijders om de pijn niet te hoeven voelen. Hierdoor missen ze kansen om de pijn te laten helen. Zodra er ruimte toegelaten wordt in hardnekkig oud zeer ontstaat er vanzelf een nieuw soort zeer met uitzicht op een beter en vollediger leven. Pijnpunten beslaan niet alleen de mensen zelf, maar ook de wereld om hen heen. Ziekte, honger, oorlog. Onschuldige kinderen, losgerukt van hun ouders. Verkracht, vermoord of verdronken. Dat doet pijn. Helse pijn. Het kerft in de ziel van onmachtige toeschouwers. In deze bundel heb ik een poging gewaagd diverse soorten van pijnpunten aan te roeren en bloot te leggen. Met niet alleen een traan, maar soms ook een lach.[ReviewQuote]: Pijnpunten is geschreven in heldere alledaagse taal. Het is alsof je tante Sjaan hoort praten, met haar rugzak aan levenservaringof pijnpunten. De gedichten zijn vaak op de man af en soms wat volks: sta op van die bank, slome / jouw tijd zit verstopt / in je luie reet. Als je de bundel uit hebt, moet je wat bijkomen van het soms verbale geweld. Misschien een opsteker, als je zelf pijnpunten hebt; dat het nog erger kan.